Yaşamlar ve deneyimler...

Neden sorularımızı ve öğrendiklerimizi birleştirmiyoruz. Belki eksik parçalar birbirimizdedir!
Bize kaç yaşınde ne öğrendiğinizi yazın!
Hiç bir şey yokken ne vardı?
admin@konsept.com.tr

   
5 yaşında, balkonun arka tarafındaki kocaman siyahlığın Allah olmadığını öğrendim.

5 yaşında televizyondaki adamların neden beni kale almadıklarını öğrendim.

5 yasimda, televizyonla elektrigin cok iyi arkadas olduklarini dusunurdum; cunku elektrik gidince televizyondaki goruntu ve ses de giderdi.
6 yaşında, deve kuşlarının başlarını kuma gömdüklerini oğrendim.

6 yaşında televizyon programlarının saat ile bağlantılı olduğunu, seyrettikçe bitmeyeceğini öğrendim.
9 yaşında, en büyük ,dalları en kalın ve güçlü olan ağacın karpuz ağacı olmadığını aslında karpuz ağacı diye bir şey olmadığını karpuzun yerde yetiştiğini öğrendim.

10 yasimda beni annemin karnunu kesmeyerek dunyaya getirdiklerini ogrendim.

11 yaşında, uzaylı olduğuma karar verdim.

13 yaşında, farklı olduğumu düşündükleri için üzüldüm.

15 yaşında, özgürlüğün aslında kaybedecek bir şeyinin olmaması anlamına geldigini anladım

17 yaşında, sıradan biri olmak fikrinden dehşete kapıldım.

17 yaşında, uygarlığın sundugu "sınırlı özgürlük"e, "sınırsız tutsaklık" demeyi tercih ettim

19 yasimda gercek sandigim herseyin halusinasyon oldugunu ogrendim.

19 yaşında, sorunlu arkadaşlarımın anne-babalarının onlara sebepsiz sarılmadıklarını öğrendim.

19 yaşında, yeniden doğuş ve yaşadıklarımızın tekamül amaçlı bir karma olduğu fikri hoşuma gitti.

19 yasında guzel cirkin farketmeden herkesi gercek aşkla sevebilecegimi ögrendim

20 yasimda golgelerin gercek, gerceklerin de aslinda birer golge olduklarini ogrendim.

22 yaşında, doğanın düşünüp duygulanabilen bir canlı beyin olduğunu ve Kızılderililer'in bunu taa en başından beri bildiklerini öğrendim.
23 yaşında, hayatın bir günde tam tersi yöne akabileceğini gördüm.

23 yaşında, evin çatısındaki kiremitlere, Nazım Hikmet'in dizelerini yazdım.

23 yaşında, sevginin hiç de korkulmayacak bir şey olduğunu öğrendim

24 yaşında, kadınların önce ilgi gosterip sonra beni yanlış anladın dediklerini öğrendim.

24 yaşında, yüreğimin götürdügü yere gitmeye karar verdim.

24 yaşında, 24 yaşımda insanları oldukları gibi (hata ve kusurlarıyla),sevebilmeyi zorda olsa öğrendim...

24 yaşında insanları sadece oldukları gibi kabul etmeyi öğrendim.

25 yaşında, bu şekilde başımın dertten kurtulmayacağını gördüm.

25 yaşında, yine de bu şekilde daha huzurlu olduğumu anladim.

25 yaşında, insanların kadınlar ve erkekler diye ikiye ayrıldığını düşündüm.

25 yaşında, patlıcanın yenilebilir bir şey olduğunu öğrendim.

25 yasinda ic huzuru olmadan insanin Bahamalar'da bile mutlu olamayacagini ogrendim

25 yasinda annemin kucagina yatip aglamayi ne kadar ozledigimi ogrendim

25 yasinda degistiremeyecegim seyleri degistirmeye calismaktan vacgecmenin ne kadar rahatlatici oldugunu ogrendim

25 yasimda aslinda herkesin yalniz oldugunu ogrendim

25 yasimda babamin sesinin kizgin degil de sevecen bir edasi oldugunu ogrendim

25 yasimda haytin cogu insan icin yemek-uyku-seks-para oldugunu ogrendim

26 yaşında, insanların sadece üzenler ve üzülenler ya da alanlar ve verenler diye ikiye ayrıldığını anladım.

26 yaşında sevdiklerimizin aslında ölmediğini, bizim beynimizde ve duygularımızda yaşadıklarını öğrendim

26 yaşında, duyarlılığın sadece kadınların tekelinde olmadığını biliyorum.

26 yaşında, hayvanlar aleminde sadece devekuşlarının değil, insanların da başlarını kuma gömerek yaşadıklarını anladım.


26 yaşında, yaşanırken üzen ve kötü diye nitelenen anların, hayat zincirine çoğunlukla iyi halkalar bağladığını öğrendim.

26 yaşında, hala bu gezegenden olmadığımı düşünüyorum.

26 yaşında, insanların "güzel" olan her şeye zaaf duyduklarını anladım.

26 yaşında, zaman ne kadar rutin aksa da, her şeyin bir anda değişebileceğini biliyorum.

26 yaşında, artık hayvanları yiyemeyeceğime karar verdim.

26 yaşında, dostluğun dünyadaki en dürüst ilişki olduğunu öğrendim.

26 yaşında, hala neden var olduğumu anlayabilmiş değilim.


26 yaşında, hala varlığımı sürdürüşümün bir içgüdüden ibaret olmadığı konusunda inatla direniyorum!

27 yaşında evliliğin korkulacak birşey değil çok keyifli birşey olduğunu öğrendim

27 yaşında, elleri beyin'in, ayaklarıysa kalbin yönettiğini öğrendim.

27 yaşımda, yalnız yaşanamayacağını öğrendim.

28 yaşında, her kötünün haklı bir sebebi olduğunu öğrendim.

30 yaşında, hayatımın değişmeyeceğine inandım

45 yaşında, hayatın çok güzel olduğunu öğrendim.

45 yaşında, dşüncenin sadece aşkta durduğunu öğrendim.

45 yaşında, dost aramak yerine dost olmayı öğrendim.

45 yaşında, hayattan ettiğimiz şikayetlerin esasında ateşe atılan odun olduğunu öğrendim.

45 yaşında, bütün insanların biribirinden ayrı olmadığını öğrendim.

45 yaşında, bir insanın bütün insanlığı etkiliyeceğini öğrendim.

45 yaşında, devamlı başka bir dünyadaki hayatı düsüneceğime her şeyin şu yaşadığım anda olduğunu öğrendim

45 yaşında, esas sanatın şu anı değerlendirmek olduğunu öğrendim..

45 yaşında, devamlu inanç ve felsefeden bahsetmek yerine bugüne kadar edindiklerimi hayatıma yansıtmayı öğrendim.

Asktan ve Sevgiden ahkam kesece?ime ASK ve SEVGU olmayu!!